Hoy tengo que decir que tal vez haya sido el día mas triste de toda mi vida...Me he despedido de todos mis amigos y mis amigas entre lágrimas...No tenia ganas de irme de su lado...Esta noche pensamos llegar ya a nuestra nueva casa...¿Como sera?No tengo ni idea, mis padres ya han ido varias veces y me han intentado explicar como es mas o menos...Pero todavía no me hago a la idea de tener una casa diferente a esta...Tan grande...rodeada de naturaleza y de animales...hablando de animales, mi gata Mousy la tendremos que dejar en el campo de mis abuelos porque a donde vamos no la podemos tener. Me han explicado que nuestra casa a partir de ahora va a ser un apartamento en pleno centro de la ciudad de Barcelona, cerca de la empresa priva en la que han contratado a mis padres (se me ha olvidado decir que ambos son médicos, bueno en realidad mis padres es cirujano y mi madre es pediatra). De ahora en adelante mi hermano y yo tendremos que ir al instituto, bueno mejor dicho a l'Institut d'Educació Secundaria Narcis Monturiol. Me hace gracia hablar en catalán, la verdad es que tendré que mejorar un poco porque no se casi nada y eso que vivo en Barcelona...Todos los de mi pueblo hablan castellano, y por eso no he podido mejorar mi acento pero habrá que intentarlo, para probar voy a intentar seguir hablando en catalan jeje. demà mon germà i jo haurem d'alçar-nos prompte perquè les classes comencen a les vuit del mati, axí que aquesta nit sera molt moguda...Hem d'agafar el cotxe i anar-nos al nostre nou apartament, desfer les maletes, i no tinc ni idea a quina hora podrem terminar...En , tinc l'esperança de que els nois de la meua classe siguen comprensius i simpàtics, i m'ajuden a adaptar-me a la nova gent de la ciutat, perqué a de compte soc nova en això de canviar de classe i de col·legi. Crec que no tinc mes que contar, espere que tot isca be. Adeu-siau.
PD:es muy difícil hablar en catalán, por eso creo que pocas veces mas hablare en este idioma
Etiquetas: