Hui vaig a escriure en català perquè com el Barça és de Catalunya, aleshores he decidit fer-li honor. El barça és el primer equip del món que aconseguix guanyar en el mateix any "La Liga", "la UEFA Champions League" y "la Copa del Rey". Cal que tots els que recolzem al Barça estem orgullosos (Orgull català :D). Aquest any el millor equip del món és el Barça, i cal que el disfrutem, perquè poden vindre moments pitjors, i aleshores cal disfrutar ara al màxim de la seua victòria.

¡Visca Barça!

Etiquetas: |

Hoy me gustaría hablar sobre una organización, Creative Commons o CC, que promueve la difusión de todo tipo de creaciones con ayuda de unos modelos de licencias que permitan su uso, garantizando unos determinados derechos a los autores.
Las leyes de esta organización fueron creadas en un principio en inglés, pero actualmente se están traduciendo a otros idiomas para fomentar su expansión y llegar así a todas partes.
Las licencias Creative Commons se basan en la combinación de distintas propiedades, que son


  • Reconocimiento (Attribution): las creaciones se pueden distribuir, copiar o modificar, siempre que se reconozca al autor original de la misma forma en que éste lo indique.
  • No comercial (NonCommercial): la nueva creación no se puede usar con fines comerciales.
  • Sin obras derivadas (No Derivative Works): la creación solo se puede distribuir cuando no se haya alterado, es decir, en la que no haya habido cambios.
  • Compartir bajo la misma licencia (ShareAlike): las obras derivadas deben ser distribuidas bajo la misma licencia que tenía la original.


    Enlaces que puedes visitar si tienes más interés sobre este asunto:
  • http://es.creativecommons.org/ (Página oficial de Creative Commons)

  • http://sociedaddelainformacion.telefonica.es/jsp/articulos/detalle.jsp?elem=7703

  • http://es.wikipedia.org/wiki/Creative_Commons

Etiquetas: |
Bueno hoy en esta entrada haré referencia a que hoy es el día del "Orgullo Friki" (yo no sabía ni que existía este día). Debo aclarar antes de nada que lo hago por curiosidad y no por ser friki, porque no lo soy.
Este dia se celebró por primera vez el 25 de mayo del 2006, para conmemorar el estreno oficial de Star Wars.
Bueno si estais interesados en esta materia os dejo un par de enlaces que hacen más incapié sobre este tema:






Aqui os dejo un claro ejemplo de lo frikis que pueden llegar a ser algunos para terminar disfrazando de yoda a un pobre perro.












Foto de:
http://loquehayporahi.files.wordpress.com/2007/05/starwars-yoda-dog.jpg
Etiquetas: |

...Esta es una de mis canciones favoritas...Con la que puedo cerrar los ojos y dejar volar mi imaginación...

¡Espero que os guste!

Etiquetas: |
Hoy tengo que decir que tal vez haya sido el día mas triste de toda mi vida...Me he despedido de todos mis amigos y mis amigas entre lágrimas...No tenia ganas de irme de su lado...Esta noche pensamos llegar ya a nuestra nueva casa...¿Como sera?No tengo ni idea, mis padres ya han ido varias veces y me han intentado explicar como es mas o menos...Pero todavía no me hago a la idea de tener una casa diferente a esta...Tan grande...rodeada de naturaleza y de animales...hablando de animales, mi gata Mousy la tendremos que dejar en el campo de mis abuelos porque a donde vamos no la podemos tener. Me han explicado que nuestra casa a partir de ahora va a ser un apartamento en pleno centro de la ciudad de Barcelona, cerca de la empresa priva en la que han contratado a mis padres (se me ha olvidado decir que ambos son médicos, bueno en realidad mis padres es cirujano y mi madre es pediatra). De ahora en adelante mi hermano y yo tendremos que ir al instituto, bueno mejor dicho a l'Institut d'Educació Secundaria Narcis Monturiol. Me hace gracia hablar en catalán, la verdad es que tendré que mejorar un poco porque no se casi nada y eso que vivo en Barcelona...Todos los de mi pueblo hablan castellano, y por eso no he podido mejorar mi acento pero habrá que intentarlo, para probar voy a intentar seguir hablando en catalan jeje. demà mon germà i jo haurem d'alçar-nos prompte perquè les classes comencen a les vuit del mati, axí que aquesta nit sera molt moguda...Hem d'agafar el cotxe i anar-nos al nostre nou apartament, desfer les maletes, i no tinc ni idea a quina hora podrem terminar...En , tinc l'esperança de que els nois de la meua classe siguen comprensius i simpàtics, i m'ajuden a adaptar-me a la nova gent de la ciutat, perqué a de compte soc nova en això de canviar de classe i de col·legi. Crec que no tinc mes que contar, espere que tot isca be. Adeu-siau.
PD:es muy difícil hablar en catalán, por eso creo que pocas veces mas hablare en este idioma
Etiquetas: |
Hoy estoy un poco nerviosa, dentro de tres días mi vida va a cambiar totalmente...No se que será de mi...Estoy emocionada y triste a la vez...raro¿Verdad?

Explicaré el porqué:

Dentro de tres días haré la mudanza para irme de aquí al centro de la ciudad. Ahora vivo a las afueras de Barcelona en un pequeño pueblecillo en el que todo el mundo se conoce...Aquí tengo bastantes amigos, pero con los que mejor me llevo, es decir, mis mejores amigos son Elisa y Sebastián. Nos conocemos desde que nacimos...ya que nuestras familias son muy amigas unas de otras...Elisa es una de las chicas más guapas que nunca he visto, parece sacada de la televisión, es de mediana estatura, constitución delgada, ojos azules como el mar, rubia y de facciones delicadas...Mientras que Sebastián...bueno, él no se parece en nada a su hermana (se me había olvidado decirlo, son mellizos), es moreno, alto y delgado, pelo negro y un poco largo, ojos oscuros, y lo que más destaca en el son sus dientes, blanquísimos dientes que destacan en su piel morena. En fin ya os podéis hacer una idea aproximada de como son mis dos mejores amigos. Son como parte de mi familia, aunque para que mentir, desde hace tiempo siento una atracción hacia Sebas...pero en realidad nunca se lo he dicho...prefiero que seamos amigos y que nuestra amistad dure mucho, aunque ahora con esto del traslado pues...no será lo mismo, cambiaré de aires...de amigos...Y eso pues la verdad no me hace mucha gracia, pero por otro lado es una oportunidad para conocer gente nueva, sitios nuevos...que tanto tiempo sin salir de este pueblecillo se hace pesado...no conozco más allá de estas casas campestres que rodean el valle.

Mis padres están con todos los preparativos que si el camión de la mudanza por allí, que si las maletas por allá, y mi hermano, tan feliz, como tiene 17 años pues para él las normas no existen y es capaz de echar ni una mano y yo que soy la pequeña pues me toca aguantarme y ayudar con la mudanza.

A decir verdad no me voy tan lejos, solo al centro de la ciudad que en coche se tardan unas tres horas, así que si quiero venir aquí y mis padres no me pueden traer solo tengo que coger el tren...Pero es que me da tanta pena...va a ser un cambio radical...Viviendo en el campo toda la vida dónde se respira tranquilidad, con la naturaleza, los árboles, los animales correteando por ahí...Y ahora dentro de un abrir y cerrar de ojos estaré en una ciudad llena de ebullición por dónde los coches van de aquí para allá, la gente va corriendo hacia todas partes...No se...en parte la ciudad me impone...En fin que sea lo que Dios quiera...
Bueno pues hasta otra
Etiquetas: |
Alguna vez en nuestras vidas nos preguntamos que seria de nosotros si hubiesemos tomado otras decisiones...¿Que hubiese sucedido si hubiese hecho eso?...Nadie lo sabe ya que no controlamos las consecuencias de nuestras decisiones...Eso es lo que yo voy a plantear en este blog, pero lo voy a hacer a mi modo...Voy a escribir una especie de diario de una vida que yo misma me imagino...en la cual si las consecuencias de las decisiones que tomo no me gustan las podré cambiar a mi antojo, cosa que no se puede hacer en la vida real...que pena...
|